Ποτέ πια απροετοίμαστος ο Ελληνικός Λαός.

Μπορούμε να καταλάβουμε τις Προτάσεις εξόδου από την Κρίση;

Γιατί μας βομβαρδίζουν, με άχρηστη παραπληροφόρηση;

• Μήπως φοβούνται την Λογική μας;
  
• Μήπως τρέμουν για το ενδεχόμενο Συνεργασίας μας;
  
• Μήπως είναι η Ώρα για μία νέα αρχή Αισιοδοξίας και Αγώνα;

Ποτέ πια απροετοίμαστος ο Ελληνικός Λαός.

Για την προσωπική ευημερία, και κατ’ επέκταση για την αξιοσύνη της Ελλάδας.

Καθώς απουσιάζει η πολυτέλεια των επιμέρους πειραματισμών, λόγω της Εθνικής Κρίσης. Συμφωνούμε πως είναι αναγκαία η συναντίληψη προς την επιλογή ενός -κατ’ ανάγκη- κομματικού οχήματος ώστε να εμποδιστεί με βεβαιότητα η συμφωνία των Πρεσπών. Προς τούτο χρειάζεται αμοιβαία κατανόηση, τι πρέπει να θυσιαστεί, καθώς και η σύγκληση απόψεων στην επιτακτική ανάγκη της μετεκλογικής συνεργασίας, ώστε να μεθοδευτεί η επικοινωνία των μελών προς την κυβέρνηση και στον ανένταχτο αλλά ενεργό πολίτη. Τα σημειώνω όλα αυτά γιατί, κατά την άποψή μας, όλα τα υπόλοιπα θέματα «που αφορούν την Κρίση» έπονται.

Επιβάλλεται η πολιτικοκοινωνική ενεργοποίηση κάθε ενήλικου Έλληνα, ώστε να επιτρέψουμε τους ανήλικους,
να ετοιμαστούν πάνοπλοι, για την προσωπική τους ευημερία, και κατ’ επέκταση για την αξιοσύνη της Ελλάδας.

Ν’ αλλάξουμε τον κόσμο με συνεργασία. Όχι στον διχασμό, όχι την αδικία.

Χίλια, χίλια και άλλα χίλια, θα μπορούσανε να γίνουν
αν θα βρίσκαμε τον τρόπο, μιας νέας συνεργασίας.

Κι όμως όλα έχουν κολλήσει, κι ένα τέλμα γύρο-γύρο,
της διχόνοιας το ζιζάνιο, κάποιοι καλά φροντίζουν.

Αναρωτιέμαι Φίλοι, Τι συμβαίνει;

Κι επαγγελματίες σοβαροί,
δημόσιοι υπάλληλοι
και υπάλληλοι ιδιωτικοί,

νοικοκυρές στα σπίτια τους,
και συνταξιούχοι

-γυναίκες κι άνδρες –
αλλά και οι νεολαίοι,
να γράφουν και να αναπλάθουν,
των κομμάτων τις πομπές.

Τίποτα καλύτερο, δεν έχουν πια να κάνουν;

Τίποτα το χρήσιμο, το ωραίο, το ψυχαγωγικό;
Καθόμαστε και βρίζουμε ή δικαιολογούμε,
αυτούς που δεν μας νοιάζονται

και την «δουλειά» τους κάνουν.

Ο Τσίπρας,  Μητσοτάκης,
Μιχαλολίακος, Κουτσούμπας,
Γεννηματά, Λεβέντης, Θεοδωράκης.

Να σκεφτούμε κάτι χρήσιμο,
κάτι ωφέλιμο για τους πολλούς,
για ειρήνη και για αγάπη.

Ν’ αλλάξουμε τον κόσμο με συνεργασία.
Όχι στον διχασμό, όχι την αδικία.

Άγνωστος Πατριώτης